Rustig zitten, je adem volgen, glimlachen, …
Soms ben ik echt helemaal klaar met mindfulness.
Omdat het kan lijken alsof je alles onder controle ‘moet’ hebben.
Je mag wel voelen, maar best niet te lang en zeker niet te intens.
Dat is de impliciete boodschap die ik meen te lezen of horen:
je ‘moet’ je gevoelens de baas kunnen, ze in de hand houden.
En meer en meer begint dat te wringen.
De beoefening gaat voor mij over iets anders.
De weerstand
Deze zomer op retraite werd het me duidelijk
waar mijn afkeer eigenlijk vandaan komt.
Het is niet dat ik mindful leven niet meer belangrijk vind.
Integendeel: meditatie is voor mij nog steeds waardevol.
Wel ben ik al die oordelen en misverstanden beu,
die vaak subtiel de beoefening insluipen.
“Ik moet Zen zijn.”
“Ik moet me kalm en rustig voelen.”
“Ik moet hier en nu gelukkig kunnen zijn.”
“Ik moet alles met de glimlach aanvaarden.”
Alsof heftige emoties niet bij de beoefening horen.
Alsof je gefaald hebt zodra je ze voelt.
(c) Katsushika Hokusai
De energie van emoties
In mijn ervaring is het omgekeerd:
je leert heftige emoties net meer verdragen. (meer…)
Toen ik me bij momenten heel uitgeput voelde,
Altijd helemaal Zen
Te dik, te dun, te groot, te klein.