Ik ben in de ban.
In de ban van een boek.
Een boek over body image.
Over hoe het is om een vrouwelijk lichaam te hebben.
Alle normen waar je dan aan moet voldoen.
Poeh, wat een gedoe!
Het boek ‘De naakte waarheid’ heeft mijn ogen geopend voor dingen waar ik me maar half bewust van was. Hoeveel subtiele boodschappen er iedere dag zijn over hoe je eruit moet zien. Welke kleuren in de mode zijn. Dat je tanden stralend wit moeten zijn. Hoe je buik zo plat mogelijk moet zijn. Dat je haar maar beter glanzend kan zijn dan droog, maar ook niet te veel, want dan wordt het vettig. Allemaal kleine, ogenschijnlijk onschuldige normen die samen maken dat je elke ochtend vertwijfeld voor de spiegel staat. Of spiegels algeheel probeert te vermijden.
De winkel blues
Zowat heel mijn leven heb ik me onzeker gevoeld over mijn uiterlijk. Ik herinner me bijvoorbeeld dat ik het vroeger haatte om te gaan winkelen. Ik ging altijd depressief en slechtgezind weer naar huis. Nu besef ik dat dat kwam omdat ik in het pashokje geconfronteerd werd met mijn innerlijke criticus die voortdurend commentaar had over hoe ik eruit zag. Mijn haar was altijd te plat of te vettig. Mijn huid nooit egaal genoeg. Mijn benen niet dit genoeg. Mijn buik niet dat genoeg. Heel deprimerend! Als ik foto’s terugzie van die periode, zie ik niets mis aan hoe ik eruit zag. Maar toen vond ik mezelf lelijk, onaantrekkelijk, minderwaardig. (meer…)
Onlangs polste ik op Facebook wat mensen zichzelf toewensen in het nieuwe jaar. Weet je wat de meest voorkomende reactie was? Met stip op één: meer rust. Rust in het hoofd en in het lichaam. Innerlijke rust. Heel herkenbaar. Maar toen bedacht ik me: als we allemaal erg verlangen naar rust, waarom is het dan zo moeilijk om rust te vinden? Waarom lijkt het ons zo vaak te ontglippen? En hoe kunnen we meer rust voor onszelf creëren in de dagelijkse drukte, om lichaam en geest even te resetten?