Er is een tijd om er volledig te staan
en een tijd om horizontaal te gaan.
Er is een tijd om vrijuit te geven
en een tijd om te mogen ontvangen.
Er is een tijd om volle vaart vooruit te gaan
en een tijd om op de rem te gaan staan.
Er is een tijd om te werken
en een tijd om een pauze te nemen.
Er is een tijd om productief te zijn
en een tijd om uit te rusten.
Voor mij is nu de tijd om te rusten gekomen.
Om mezelf dat te ongegeneerd mogen gunnen.
Om het niet eerst te moeten verdienen.
Om niet eerst nog harder te moeten werken.
Om niet eerst nog meer te moeten geven.
Om niet eerst nog meer bereikt te moeten hebben.
Het ongemak en schuldgevoel neem ik er graag bij.
Dat zijn slechts oude conditioneringen die zich tonen
“Rusten is zwak.”
“Nietsdoen is tijdverlies.”
En andere onzin. (meer…)
Onlangs polste ik op Facebook wat mensen zichzelf toewensen in het nieuwe jaar. Weet je wat de meest voorkomende reactie was? Met stip op één: meer rust. Rust in het hoofd en in het lichaam. Innerlijke rust. Heel herkenbaar. Maar toen bedacht ik me: als we allemaal erg verlangen naar rust, waarom is het dan zo moeilijk om rust te vinden? Waarom lijkt het ons zo vaak te ontglippen? En hoe kunnen we meer rust voor onszelf creëren in de dagelijkse drukte, om lichaam en geest even te resetten?
