Een vriend van me zei onlangs:
“Leni, je bent zo meevoelend.
Het is fijn om met je te praten.
Bijna niemand in mijn omgeving
kan zo aandachtig luisteren als jij.”
Het raakte me op verschillende manieren.
Ik voelde me uiteraard erg gewaardeerd.
Zijn woorden verwarmden mijn hart
en deden mijn ogen even glimlachen.
Tegelijk deed het me ook wat verdriet
dat hij zich zo vaak alleen voelt met zijn pijn.
Dat het uitzonderlijk is dat iemand echt luistert.
Dat er niemand lijkt te zijn die tijd en ruimte heeft.
Hier begint het
Nochtans deed ik helemaal niets bijzonders.
Of toch niets anders dan anders.
Ik was gewoon luisterend aanwezig.
Blijkbaar was dat voor hem niet zo gewoon… (meer…)
Al tijdens mijn eerste retraite bij hem kwam die boodschap sterk bij me binnen: you are not a drop. Stroom maar mee met de rivier. Met de sangha. Gedraag je niet als een aparte druppel. Met andere woorden: hou je niet afzijdig. Blijf niet op je eiland zitten.
Het is niet de bedoeling dat je je altijd gelukkig voelt.
