The soul would have no rainbows
if the eyes had no tears.
(Indiaans gezegde)
Ik had onlangs een aha-erlebnis. Via een vriend kwam het boek ‘Ongetemd leven’ in mijn handen terecht. Eenmaal ik erin begon te lezen, kon ik het met moeite nog neerleggen. Een boek vol doorleefde wijsheid, die er op elke pagina van af spat.
Het inzicht was nochtans niet volledig nieuw, maar het was precies wat ondergesneeuwd geraakt. In de maalstroom van het leven was ik dit besef even verloren. Gelukkig kwam het op het juiste moment weer terug naar boven. Net in een periode dat ik zelf wat vastzat en aan het worstelen was met mijn gevoelens, kwam deze boodschap binnen als balsem voor mijn ziel:
Het is niet de bedoeling dat je je altijd gelukkig voelt.
De bedoeling is dat je durft te voelen wat je voelt.
De angel eruit
Die woorden moest ik echt even horen. Na wekenlang te hebben afgezien, viel er plots een last van mijn schouders. Ik vroeg me al een tijdje af wat ik verkeerd deed. Waarom ik me niet meer ontspannen voelde, of gelukkig. Ik heb alle redenen om dankbaar te zijn: een leuke job, fantastische huisgenoten, de liefde van mijn leven naast me. Waarom voel ik me dan zo slecht? Wat doe ik toch in ’s hemelsnaam mis? (meer…)
Onlangs polste ik op Facebook wat mensen zichzelf toewensen in het nieuwe jaar. Weet je wat de meest voorkomende reactie was? Met stip op één: meer rust. Rust in het hoofd en in het lichaam. Innerlijke rust. Heel herkenbaar. Maar toen bedacht ik me: als we allemaal erg verlangen naar rust, waarom is het dan zo moeilijk om rust te vinden? Waarom lijkt het ons zo vaak te ontglippen? En hoe kunnen we meer rust voor onszelf creëren in de dagelijkse drukte, om lichaam en geest even te resetten?