Een hoofd vol doemgedachten… En nu?

De laatste tijd betrap ik mezelf erop hoe vaak ik in de toekomst leef.
Meestal ben ik met mijn aandacht bij wat komen zal,
in het bijzonder bij wat er allemaal kan mislopen.

‘Het komt niet goed’ is het terugkerend thema.
Mijn geest is in worry-modus.
De doemgedachten zijn talrijk.

Over mijn vaders gezondheid, bijvoorbeeld.
In mijn geest zie ik hoe mijn vader hervalt
en terug in het ziekenhuis belandt.

Of over mijn eigen woon- en leefsituatie.
In gedachten zie ik mezelf als een oud vrouwtje
die haar dagen in eenzaamheid doorbrengt.

Deze negatieve toekomstbeelden zijn heel sterk.
Soms hebben ze me helemaal in hun greep.
Het is een heuse oefening om hiermee om te gaan.

De eerste stap is beseffen: dit is een scenario.
Op het moment dat ik doorheb dat ik in de toekomst leef,
kan ik weer terugkomen naar wat er gebeurt in dit moment.

Deze ademhaling.
Mijn kat die spint.
Het geluid van de regen.

Zo wordt mijn gedachtestroom niet langer gevoed,
zonder ertegen te hoeven vechten.
Gewoon door het te leren zien.

‘Ahja, dit is een doemscenario’.
‘Dit zijn bezorgde gedachten over mijn vader.’
‘Dit is het verhaal van een eenzame toekomst.’

Kan ik zacht zijn voor mezelf wanneer ik merk
dat ik in pijnlijke gedachten ben verzonken
en mezelf dan vriendelijk terugbrengen?

Dit moment, heilig moment.
Dit moment, enig moment.
Dit moment, mijn ware thuis.

Ik schreef hier onlangs een liedje over:
I don’t know what the future holds
but I know this very moment… is gold.

Dit lied komt recht uit mijn hart
en brengt me steeds terug naar het hier en nu.
Ik hoop het jou ook inspireert om mindful te leven.

Warme wintergroet,
Leni

—
PS: Wil je ook ontwaken uit je gedachtestroom en meer mindful aanwezig zijn? Dan ontmoet ik je graag binnenkort! Mijn groepsaanbod vind je hier.